ورود به سامانه
Skip Navigation Linksپوست و آسیب ها

روشهای مقابله: تزریق کلاژن

 

تزریق کلاژن

 

تزریق فیلرها یکی از راه‌های بسیار شایع برای از بین بردن برخی ضایعات پوستی است که زیبایی فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این مشکلات شامل خطوط خنده، چین های سطحی و اسکارهای ناشی از آکنه می‌شود. تأثیر اکثر فیلرها موقتی است و معمولا بین 3 تا 6 ماه به‌طول می‌انجامد. برای این منظور، از مواد مختلفی از جمله کلاژن، چربی، هیالورونیک اسید و غیره می‌توان استفاده نمود.
 
کلاژن چیست؟
کلاژن یک پروتئین طبیعی است که در استخوان‌ها، غضروف‌ها، پوست و تاندون‌های بدن یافت می‌شود. در بدن انسان بیش از 27 نوع کلاژن وجود دارد که کلاژن‌های ویژه بافت پوست، وظیفه استحکام و حفظ خاصیت ارتجاعی پوست را به عهده دارند.
 
افراد مناسب برای درمان با کلاژن
در افرادی با سطح سلامت عمومی مناسب در سن 35 تا 60 سال که پوست هنوز خاصیت ارتجاعی خود را حفظ کرده است؛ تزریق کلاژن یک روش مناسب محسوب می شود. دیگر فاکتورهای مهم در انتخاب بیمار عبارتند از:
1) سابقه داروهای مصرفی بیمار: مصرف داروهایی از قبیل آسپرین و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی در فاصله‌ی زمانی 3 هفته قبل از تزریق، خطر خونریزی و کبودی پس از درمان را افزایش می دهد. بنابراین مصرف کنندگان دائمی این داروها (افرادی با سابقه انفارکتوس های مغزی، مبتلایان به بیماریهای دریچه‌ای قلب و بیماران درگیر ضایعات روماتوئیدی) افراد مناسبی برای درمان با کلاژن تزریقی نیستند.
2) حساسیت به فرآورده‌های گاوی یا لیدوکایین: از آنجا که کلاژن های مصرفی بیشتر از نوع گاوی است، در افرادی با سابقه آلرژی به فرآورده‌های گاوی می‌تواند ایجاد حساسیت نماید. در این افراد می‌توان کلاژن‌های انسانی را جایگزین نوع گاوی کرد. برای تشخیص حساسیت احتمالی، مقدار کمی از کلاژن را ابتدا روی ساعد و سپس روی پیشانی تزریق کرده و موضع را از نظر تورم، قرمزی و خارش مورد بررسی قرار می‌دهند. در صورت بروز واکنش های حساسیتی باید از تزریق کلاژن خودداری کرد. لیدوکایین (بی حس کننده موضعی) که همراه کلاژن تزریق می‌شود نیز در برخی افراد می تواند ایجاد حساسیت کند.
3) تغییرات پیشرفته ناشی از سن یا اسکارهای وسیع: کلاژن، درمان مناسبی برای ضایعات وسیع جلدی نیست و افرادی با افتادگی پوست یا چین های عمیق نمی‌توانند از آن کمک زیادی بگیرند.
4) حاملگی یا شیردهی: درمان با کلاژن تزریقی باید تا پایان دوره حاملگی و شیردهی به تعویق بیفتد.
5) افرادی با بیماری اتوایمیون (خودایمنی)
 
عوارض
1) واکنش های آلرژیک ناشی از حساسیت به هر یک از فرآورده‌های تزریقی (احتمال ایجاد این حساسیت‌ها در فرآورده‌های حیوانی بیشتر است)
2) قرمزی
3) کبودی و التهاب
4) خارش
5) عفونت
6) ایجاد برجستگی یا برآمدگی ناشی از تزریق نامناسب
7) به جا گذاشتن اسکار
8) نکروز (بر اثر تزریق اشتباه داخل عروقی یا تزریق بیش از حد مواد پرکننده که موجب فشار بر روی رگ می‌شوند)